ماجراهای من و زندگی!

بچه ها

میگم چه خوبه که وب هامونو داریما...

این صفحه ی خالی سفید و مهربون ، که با جوهرای تایپی مجازی سیاهرنگمون ، هرجور که بخوایم روش کلماتمونو مینویسیم...

تنهاییامونو،درد و دلامونو،ذوق و شوق و هدف هامونو، سیاهی ها و سفیدی های وجود خاکستریمونو ...

فقط ماهایی که تو این های و هوی اینترنت، هنوز تو این فضای قدیمی موندیم، میدونیم که چقدر نوشتن اینجا با همه ی عقب موندگیاش که امروز دیگه برامون نوستالژی حساب میشه، قشنگه

عاشق همتونم ، ممنون که هستین، الهی حال همتون خوب باشه گوگولی‌مگولی‌ های من

+ تاریخ پنجشنبه بیست و سوم آذر ۱۴۰۲ ساعت 21:17 نویسنده ارغوان |