|
ماجراهای من و زندگی!
|
بچه ها
میگم چه خوبه که وب هامونو داریما...
این صفحه ی خالی سفید و مهربون ، که با جوهرای تایپی مجازی سیاهرنگمون ، هرجور که بخوایم روش کلماتمونو مینویسیم...
تنهاییامونو،درد و دلامونو،ذوق و شوق و هدف هامونو، سیاهی ها و سفیدی های وجود خاکستریمونو ...
فقط ماهایی که تو این های و هوی اینترنت، هنوز تو این فضای قدیمی موندیم، میدونیم که چقدر نوشتن اینجا با همه ی عقب موندگیاش که امروز دیگه برامون نوستالژی حساب میشه، قشنگه 
عاشق همتونم ، ممنون که هستین، الهی حال همتون خوب باشه گوگولیمگولی های من 
